De vaardag die niet door kon gaan.

Het komt regelmatig voor dat een vaardag niet door kan gaan, omdat onze gast gewoon te ziek is. Toch horen we naderhand altijd dat de voorpret om te gaan varen een enorme toegevoegde waarde heeft gehad aan het laatste stukje van iemand zijn leven. Meestal krijgen we een telefoontje, maar soms ook een e-mail. Het onderstaande mailtje geeft aan hoe belangrijk het is om toch een vaardag aan te vragen en in de planning te zetten.

Hieronder één van de e-mail berichten;

Lieve Inge en Evert,

Ik kan jullie nu pas een mail sturen zonder dat mijn zicht wordt beperkt door de tranen. Mijn broer is inmiddels overleden en zijn begrafenis ligt alweer achter ons. Ik wil jullie uit de grond van mijn hart bedanken voor het geweldige aanbod van een reisje voor mijn broer, niet wetende dat het er niet meer inzat voor hem en dat hij in de korte tijd die hij had nog veel zieker was als wij konden bevatten. In 8 weken tijd van een beer van een vent veranderd in nog niet eens een kwart van wat hij was en gelijk al te ziek om ook nog maar iets te kunnen doen van wat hij graag wou. Hij heeft ook alleen maar op bed gelegen deze 8 weken. Daarom heeft de gedachte van een bootreisje hem maar ook mij een zeer goed gevoel gegeven. De bewuste maandag dat we zouden varen, heb ik de hele dag aan zijn bed gezeten en hebben we samen over de trip gemijmerd, blij dat we in ieder geval dat moment nog hadden. Ik bedank jullie uit de grond van mijn hart voor de geboden kans en hoop dat jullie in de toekomst nog vele mensen blij kunnen maken. Hartelijke groeten, ...