Vaarwens 1612 op 01-03-2026

Alles uit het leven halen

Vandaag is het volle bak op de Vaarwens. Onze vaargast Johan (59) komt met zijn vrouw Ingrid, zoons Tim en Sander en hun twee partners Nadine en Malaika. Johan komt met de WensenAmbulance Noord-Holland en de vrijwilligers van de ambulance, Gerard, Barbara en Cor, stappen ook aan boord. Het zonnetje laat zich zien, niets kan een mooie dag meer in de weg staan.

Een verslag van Schipper Marjolein:

De gasten zouden om 11 uur in de marina aankomen, maar zijn ruim op tijd. Om half elf krijgen we al een telefoontje dat ze er over tien minuten zijn. Boots Danny en dagschipper Marjolein zijn nog bezig de boot klaar te maken, koffie te zetten en Danny bereidt alvast een groot gedeelte van de lunch voor.

Als we Johan en zijn familieleden ophalen bij de ambulance, komt ook nog zijn buurjongen aanrijden. Hij is gevraagd om het begin te filmen, maar Johan is al uit de ambulance en onderweg naar het schip. Er staat een frisse wind, dus we willen onze vaargast zo snel mogelijk op de Vaarwens hebben. De buurjongen is teleurgesteld dat hij te laat is. We spreken af dat hij aan boord filmt, totdat we wegvaren en dat we dan nog een keer langs Loetje varen, zodat hij vanaf daar ons kan filmen.

Nu de zon er (nog) is, maken we een foto van de hele familie op de steiger voor de Vaarwens, dan hebben we die alvast gehad. Eenmaal aan boord wordt Johan met de brancard meteen in de stuurhut gezet, zodat hij mooi uitzicht heeft tijdens het varen.

We maken kennis en meteen merken we dat we met een positief mens te maken hebben. Hij is realistisch dat het binnenkort over is, maar hij wil nog alles uit het leven halen. Al vier jaar kampt hij met een ongeneeslijke ziekte die ondertussen is uitgezaaid. Maar hij is er nog. “Ik wil 28 maart in elk geval nog halen, dan is mijn zoon jarig”, zegt hij. “Ze krijgen me er nog niet onder.”

Johan kan ondertussen lichamelijk niet veel meer, maar zijn geest is nog scherp en hij oogt nog krachtig. En zoals later blijkt, is zijn eetlust ook nog niet weg. Het liefst eet hij watermeloen, druiven en drinkt hij koude dranken. Alles om zijn zere keel te smeren. Hij heeft de afgelopen weken al tientallen watermeloenen gegeten, vertelt hij met humor.

We steken van wal, varen via de andere haveningang langs Loetje en zetten vervolgens koers naar Zaandam. Johan wilde het liefst naar de Amstel, maar omdat het zondag is, draaien de bruggen niet. We zoeken op internet of de Wilhelminasluis wel draait en volgens Google draait hij ook op zondag. Eenmaal voor de sluis horen we echter dat hij op zondag tot 12 uur draait. De sluismeester antwoordt via de marifoon dat het erg spijtig is, maar hij kan ons niet helpen. Hij vindt het ook raar dat Google zegt dat de sluis draait, maar via Vaarweginformatie.nl krijgen we de juiste informatie.

We maken rechtsomkeert en besluiten op het Noordzeekanaal een stukje stuurboorduit te varen, dan om te keren en terug naar de stad met als toetje zijkanaal K voordat we weer richting marina gaan. Zo blijft er nog genoeg te zien. Iedereen vindt het prima.

Johan vertelt ondertussen over zijn boten en waar hij gevaren heeft. In het begin gingen ze met een kruiser van zeven meter met buitenboordmotor als jong gezin op pad. Nu een paar boten later, heeft hij nog een visboot, samen met zijn zoons. Varen zit in hun bloed. Als de zoons het roer van de Vaarwens overnemen, blijkt dat ook.

Hij is handig en daardoor kon hij zijn boten zelf onderhouden. Johan is zijn werkzame leven begonnen in de bouw en van het bouwafval dat hij mocht meenemen heeft hij menig verbouwing aan zijn huis gedaan. “Een mooie tijd”, zegt hij. “Toen kon alles nog.” Later is hij in de productie terecht gekomen, totdat hij ruim twee jaar geleden in de ziektewet kwam. 

Om 13 uur is iedereen hongerig. Danny heeft voor elf personen een vracht broodjes klaargemaakt, maar het duurt wel even voordat we een plekje kunnen vinden om aan te leggen. We besluiten de lunch al varend te nuttigen, ook gezien de tijd. Rustig glijden we voorbij de Houthaven, het REM-eiland, de graansilo, het houten hoofd en Centraal Station. Het wordt zelfs even stil aan boord. Iedereen valt hongerig aan en er wordt heel wat weggewerkt. Danny moet zelfs nog bijsmeren😊.

We zijn bijna bij de Oranjesluizen en duiken nog even zijkanaal K in, het vaartje met de mooie woonboten en aan het einde Nieuwendam. Hierna is Johan zo moe dat hij even zijn ogen sluit. De rest van het gezin is ook wat stiller en ieder is in zijn eigen gedachten. Rustig varen we terug richting marina.

Om 15 uur zijn we weer afgemeerd en zwaaien de familie uit die weer huiswaarts gaat.

Auteur Vaarwens / Marjolein

Met dank aan:
Dagbemanning Marjolein en Danny voor hun inzet
WensenAmbulance Noord-Holland voor het vervoer en de verpleging
Amsterdam Marina / Jachthaven Groep voor het beschikbaar stellen van de ligplaats
Brandweer Amsterdam-Amstelland, kazerne IJsbrand voor de parkeergelegenheid voor onze vrijwilligers
Bedrijven Kraanspoor voor de parkeergelegenheid gasten
Port of Amsterdam voor de vergunningen
En alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten...