Vaarwens 1598 op 12-12-2025

“Vol gas en vol gesprekjes”

Er kwam een aanvraag binnen bij onze stichting, voor Freerk, die met spoed ingevuld moest worden. Dat is altijd een verzoek waarvoor onze medewerkers op kantoor (eigenlijk altijd achter de schermen) onmiddellijk aan de gang gaan. Zo ook deze keer.

Onze vaargast, Freerk (zijn naam is Fries en hij woont in het zuiden des lands) kwam zoals afgesproken, om half twaalf aan boord. Vanuit het zuiden was dat toch nog behoorlijk vroeg op om op tijd klaar te zijn voor het vervoer met WensAmbulance Brabant, met Pieter op de bok en Jeanne als zijn verpleegkundige hand.

Freerk woont nog zelfstandig en wil voor geen geld in een hospice. Hij weet goed wat en hoe hij het wil en heeft een kei van een verzorgende aan Antoinette die hem, ook vandaag, begeleidt en verzorgt.  Het gezelschap dat Freerk voor het maken van deze herinnering heeft uitgenodigd bestaat uit zijn beide dochters, Dorien en Barbara, hun partners Martijn en Mathijs, en twee kleindochters, Frederique en Dauphine. Binnen no-time was iedereen aan boord en wilde Freerk van de brancard af in de rolstoel. Vervolgens nam hij het initiatief en vroeg of we naar Marken konden.

Anneke voorzag allen van koffie of thee en de heerlijke soesjes vonden gretig aftrek. Antoinette sprak haar verwondering en waardering uit hoe snel en begripvol “onze Erica” de dag had gepland, de wensambulance had geregeld en er aan het maken van de herinneringen begonnen kon worden! Het was een kakofonie aan boord en iedereen was aan de babbel.

Frouk vertelde Freerk dat Marken toch wat te ver was, maar dat we natuurlijk wel door de Oranjesluizen naar het Markermeer konden. Oh, naar Pampus was het volgende dat geopperd werd, ik beloofde daar mijn best voor te zullen doen, zegde Durgerdam in elk geval toe, deed een welkomstwoordje en los gingen we!

Wel hadden we inmiddels besloten dat we dan varend van de lunch zouden genieten, maar met de toegezegde hulp van Frederique en Dauphine moest dat zeker gaan lukken! Amsterdam gleed aan onze boorden voorbij en we bleken een gast aan boord te hebben die in het verleden een zeiljacht aan de kusten van de MED had liggen en daar veel had gezeild met zijn gezin tijdens vakanties. Ook onze ambulancechauffeur met 35 jaar ervaring, bleek geen vreemde op het water te zijn!

Met de paarden(krachten) van onze John Deere aardig in draf, naderden we al spoedig de gereedstaande Oranjesluizen en een zeer vlotte schutting volgde. De lunch werd voorbereid (de Hema had het hoofdwerk gedaan) en geserveerd op het buiten-IJ. Boots Anneke, als gids op het forteiland Pampus nam het woord; het werd stil aan boord en allen luisterden naar wat Anneke wist te vertellen over de Stelling van Amsterdam, Vuurtoreneiland en natuurlijk Forteiland Pampus.

We namen vervolgens even een kijkje in het oude vissershaventje Durgerdam en vervolgden onze draf richting Pampus. Er was echt met belangstelling geluisterd naar wat Anneke had verteld en toen we er omheen voeren, werd alles ook herkend en nogmaals aangehaald en aangevuld met wat we nog meer zagen. Frouk draaide daarom nog een extra rondje met Pampus aan bakboordzijde.

Toen werd het echt tijd de steven te wenden om om vier uur weer afgemeerd aan de steiger te kunnen liggen. Het roer werd door Martijn overgenomen, de Zuidersluis lag alweer voor ons klaar (veel dank sluismeesters Oranjesluizen!) en in no-time waren we weer op het Binnen-IJ.

Freerk genoot van alles en iedereen om hem heen en allen kwamen ook beurtelings bij hem op het liftplateau naast de schipper staan. Freerk heeft zes kleinkinderen en hij is apetrots op hen! Hij was geen moment alleen, er ontging hem weinig en ik denk zomaar, dat hij de volgende dag wel uitgeput zal zijn, maar vandaag genoot hij van de “Vaarwensboost” en zijn plunjezak hadden we voor vandaag even op de steiger in de Marina achter gelaten.

Achter mijn rug zag boots Anneke kans om toch nog wel het e.e.a. over onze gast van vandaag te vernemen; hij had een eigen adviesbureau en was consultant, zowel profit als non-profit. Helaas heeft hij zijn vrouw in een verpleeghuis moeten achterlaten en zien allen de nabije toekomst met lood in de schoenen tegemoet.

Maar vandaag is er genoten en kon van alles aangewezen en besproken worden, zo vertelden de beide kleindochters opleidingen in de horeca te volgen en een van hen gaat stagelopen in het Mövepick hotel aan de IJ-haven! Ze kon het ons allemaal goed aanwijzen.

We hadden zo goed gevaren dat we nog even een kijkje konden nemen bij het oude zendschip van radio Veronica en herinneringen aan 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, Tieieneke en Chiel Montagne (zonder franje) en anderen uit die tijd werden opgehaald. Toen was het echt tijd de ligplaats weer op te zoeken en de realiteit van het leven weer onder ogen te zien. We namen afscheid met het intense gevoel dat we een hele mooie wens in vervulling mochten laten gaan.

Lieve Freerk en familie, dank voor alle mooie verhalen en oude herinneringen die jullie met ons deelden. Wij hopen met jullie nog nieuwe herinneringen te hebben mogen maken.

Freerk, een behouden thuisvaart!

Met dank aan:
Dagbemanning Frouk en Anneke voor hun inzet
Stichting Vaarwens voor het plannen van deze vaardag
WensAmbulance Brabant voor het vervoer en de verpleging
Amsterdam Marina / Jachthaven Groep voor het beschikbaar stellen van de ligplaats
Brandweer Amsterdam-Amstelland, kazerne IJsbrand voor de parkeergelegenheid voor onze vrijwilligers
Bedrijven Kraanspoor voor de parkeergelegenheid gasten
Hema Amsterdam voor de deels sponsoring van de lunch
Port of Amsterdam voor de vergunningen
Oranjesluizen voor de super vlotte bediening
En alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten...