Vaarwens 1599 op 13-12-2025

Moet je door het water, Ik ben bij je

Soms zijn het juist de dagen voor Kerst die vragen om een sprankje licht. Vandaag mochten wij dat lichtpuntje zijn voor Geert (geb. 1977) uit Nijkerk. Geert lijdt aan ALS. Hij is al zes jaar onderweg in dit ziekteproces. Maar de tijd eist zijn tol; Geert gaat fysiek achteruit, zit in een elektrische rolstoel en is afhankelijk van zuurstof. Juist in deze donkere maanden weegt die realiteit zwaar voor Geert en zijn gezin.

Vandaag was de missie duidelijk: even niet zorgen voor, maar genieten met elkaar.

Op deze prachtige, kraakheldere decemberdag arriveerde de aangepaste bus bij de steiger. Geert werd omringd door zijn gezin, bestaande uit zijn vrouw Barbara en zijn drie kinderen: Kars, Naomi en Emma. Ook Geerts moeder Lies was van de partij. Een bijzondere rol was vandaag weggelegd voor Kars. Hij volgt een opleiding tot cameraman en filmde voor de documentaireserie van de ALS Vereniging: ‘ALS alles anders wordt’. En omdat de vaste documentairemaker niet mee was, nam hij de honneurs waar. Voor de documentaire interviewde Kars de bemanning en legde vast hoe het gezin deze dag beleefde. Een prachtige en persoonlijke manier om deze herinneringen te vereeuwigen. 

Koers naar Pampus 

De aanvraag voor deze vaardag was gedaan door Geerts vriend Diederick, zelf een watersporter en bekend met onze stichting. Hoewel het gezin zichzelf omschreef als "niet echt watersporters" en ze blanco de dag in stapten, was de verrassing groot. Een beetje onwennig en, zoals Barbara aan het einde van de dag eerlijk zei, een beetje gestrest over alle logistiek, stapten ze aan boord. Maar zodra de trossen los gingen, viel er een rust over het gezelschap. De stad toonde zich van haar mooiste kant in de winterzon. Voor het gezin was het een hele nieuwe ervaring om onze hoofdstad eens vanaf het water te zien, weg van de drukte, varend over het prachtige IJ. Ook dochters Naomi (student Pedagogisch Werk) en Emma (die in het voorlaatste jaar van de middelbare school zit) genoten zichtbaar van de dag, en namen zelfs even het roer in handen, net als hun Oma Lies, die ook een prachtig stuk zelf gevaren heeft.  Ook Geert, die ondanks zijn ziekte nog lang heeft doorgewerkt in de ICT bij een GGZ-instelling, genoot met volle teugen. Zijn wereld is door de ziekte kleiner geworden en spreken is zijn belangrijkste communicatiemiddel; vandaag was er alle ruimte voor dat gesprek. 

De tocht ging verder richting het Markermeer. Nadat we Durgerdam voorbij waren, voeren we over vlak water naar het eiland Pampus. Aan boord werden de gasten volledig in de watten gelegd door Thea. Als boots zorgde zij er met haar fijne en warme aanwezigheid voor dat het de groep aan niets ontbrak, zodat zij zich volledig op elkaar konden richten. Ondertussen vertelde René, de ervaren schipper, prachtige verhalen aan de groep. Bijvoorbeeld over zijn ervaringen met het ‘voor Pampus liggen’ op de VOC-replica de Batavia en de protesttocht met hetzelfde thema van de bruine vloot tijdens corona. Ik wil René hierbij ook speciaal bedanken voor zijn tips; als ervaren rot in het vak heeft hij mij vandaag weer veel fijne kneepjes van het varen bijgebracht. Op Pampus hebben we aangelegd voor een uitgebreide lunch, verzorgd door de medewerkers van de Hema. Het was een moment van samenzijn, lekker eten en even nergens aan hoeven denken.

‘Moet je door het water, Ik ben bij je’ 

Wat deze dag vooral typeerde, was de positiviteit en de kracht van dit mooie gezin. Geert put veel kracht uit zijn geloof, maar ook zijn aardse vangnet is ongekend sterk. Het was mooi om te zien hoe Geert gedragen wordt door zijn omgeving. Er waren volop fijne momenten samen, van de drie generaties vrouwen die samen op het bankje op de voorplecht van het zonnetje genoten. En natuurlijk van Geert zelf, die in de namiddagzon heerlijk buiten op het achterdek zat te kletsen met zijn kinderen, genietend van het uitzicht over het water. 

Naast het prachtige gezin dat Geert omringt, vertelde hij ook over zijn vrienden van de kerk. De jongens die er voor hem zijn, die zorgen voor gezellige avonden en met wie hij samen een ‘vette hap’ haalt om het gewichtsverlies, dat helaas gepaard gaat met ALS, tegen te gaan. Op dit soort dagen is het prachtig om te zien hoe belangrijk het is om te kunnen bouwen op elkaar, en dat je niet alleen bent. Ik denk dat we dat ook zelf ervaren als vrijwilligers van Vaarwens. Iedereen op het water, van de Havendienst tot de schippers van de pontjes en de mensen van de Oranjesluis, staat klaar om er een geweldige dag van te maken. Zoveel mensen dragen op deze manier, soms onbewust, hun steentje bij aan zo’n onbetaalbare dag.

Moe maar voldaan keerde het gezelschap terug aan wal. Geert, Barbara, Lies en de kinderen hoefden vandaag even niet te veel denken aan wat er niet meer kan, maar hebben kunnen genieten van wat er is. Een dag met een gouden zonnig randje, vastgelegd door Kars, en verankerd in hun harten.

Bedankt Geert en familie, wat een voorrecht om jullie te mogen varen!

Auteur Vaarwens / Wieger

Met dank aan:
Dagbemanning René, Wieger en Thea voor hun inzet
Stichting Vaarwens voor het plannen van deze vaardag
Amsterdam Marina / Jachthaven Groep voor het beschikbaar stellen van de ligplaats
Brandweer Amsterdam-Amstelland, kazerne IJsbrand voor de parkeergelegenheid voor onze vrijwilligers
Bedrijven Kraanspoor voor de parkeergelegenheid gasten
Hema Amsterdam voor de deels sponsoring van de lunch
Port of Amsterdam voor de vergunningen
Oranjesluizen voor de super vlotte bediening
En alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten...