Vaarwens 1602 op 20-01-2026

Een vaardag met een gouden randje!

Het beloofde, qua weer, een mooie dag te worden met strakblauwe lucht. Het beloofde niet alleen een mooie dag te worden, het werd een MOOIE dag!

Greetje had deze vaardag aangevraagd voor haar zus Nita en neef Rudolf, om weer eens van ‘op het water zijn’ te genieten. De liefde voor het water werd de zusjes al vanaf de geboorte met de paplepel ingegoten door hun ouders. Beiden geboren en opgegroeid in Sneek, hoe kan het dan ook anders?! De reiswieg, box, hond, foerage, alles werd in hun zeilboot (een BM) gezet, het water op en zeilen maar. Op jonge leeftijd werden de meisjes zelf in een bootje gezet door vader, zeil gehesen en; ‘zie maar meiden dat jullie thuiskomen.’ Zo krijg je wel een verbinding met het water, en hoe mooi ook! Het water is dus een rode draad in hun leven.

Greetje woont ook al lang in Amsterdam (aan het water) en Nita heeft ook lang in Amsterdam gewoond en gewerkt. Hun wens was dan ook om de Amstel op (of af?) te gaan varen voor herinneringen en herkenning. Helaas kon deze wens niet doorgaan i.v.m. werkzaamheden aan de kade bij de schippersgracht/nieuwe Herengracht, waardoor er een te smalle doorgang momenteel is voor het Vaarwensschip. Helaas.

Tijdens dit teleurstellende gesprek vertelde Nita aan Onno dat zij de mooiste vakantie van haar leven had beleefd op een 2-master, zeilend richting Noorwegen. Dit verhaal ontlokte gelijk bij Onno de kreet: ‘Buikdenning’. Zowel Greetje als Nita begrepen meteen waar hij het over had. Voor de anderen was uitleg nodig; Het is de vloer in het ruim, waar een houten dek op ligt. Weer wat geleerd.

Als alternatieve route werd gekozen om eerst richting de havens te gaan (houthaven, Minerva haven) om daarna richting KNSM-eiland te gaan. Reden: In de Minerva haven was de vriend van Coosje, dochter van Greetje, aan het werk. Uiteraard werd hij ingeseind, en zowaar, ze hebben naar elkaar kunnen zwaaien. Hoe leuk! Daarna de houthaven in, dicht langs de huizen varen. Lekker gluren bij de buren. Altijd leuk. Daarna richting KNSM-eiland, om net onder de Jan Schaefer brug, aan te leggen, en in het zonnetje te lunchen. Ook daar een bekende gezien van Greetje en Berthie. Een mede roeister die daar woont, en even kwam buurten. Ook gezellig!

Na de lunch varen we richting Coosje haar flat. Weer eens wat anders om je huis van die kant te zien. De wens was om nog even door de Oranjesluizen te gaan, maar helaas was daar de tijd te kort voor. Na de lunch heeft Nita een tijd gestuurd. Ging als de brandweer!! Jong geleerd … oud gedaan. Dit gold ook voor Greetje, alhoewel zij er minder schik in had.

Vlakbij de sluizen lag de klipper ’stad Amsterdam’ in het dok. Op verzoek van zoon Rudolf ook daar nog even vlak langs gevaren. Prachtig! Rudolf was behoorlijk onder de indruk (en terecht!) wat hij zag vanaf zijn uitkijkpost op de brancard plek/lift. Als extra lus ook nog even naar Nieuwendam gevaren, waar, voor met name Greetje, herinneringen lagen bij de jachthaven, en dan vooral de bar…. Onderweg daarnaartoe kwamen we een grappig trap bootje tegen van een visser en eveneens een (klein)zeilbootje, wat in het niets verdween bij alle grote schepen.

Weer verder richting de thuishaven, werd Onno door Coosje en Greetje geattendeerd op het restaurant de Goudfazant. Weet hij nu eindelijk ook waar hij lekker kan eten. In het dok, naast de Marina herkende Coosje gelijk het Marineschip ‘De Rotterdam’. Zij is daar ooit op geweest, en vertelde ons erg onder de indruk te zijn over de equipment aan boord. En nu lag datzelfde schip op zo’n 50 meter van de Vaarwens. Nadat Greetje ons haar stuurkunsten had laten zien op het laatste stukje voor de Marina, was het tijd om weer aan te meren.

De vaardag kwam ten einde. Het was, ondanks de route teleurstelling, een bijzondere dag vanwege:
Prachtig weer - Het zien van Coosje haar vriend - het zien+spreken van een mede roeier - Coosje haar huis vanaf het water zien, en verder alles wat er onderweg werd herkend en gezien en, last but not least; de gezellige, ontspannen sfeer aan boord, iets wat Greetje nog tot de avond ervoor stress had gegeven, vanwege het niet zeker zijn of Rudolf mee zou gaan. Hij vond alles best stressvol. Had daardoor ook slecht geslapen. Maar eenmaal aan boord zag je hem ontspannen en genieten. Hij was dan ook echt moe en op aan het einde van de dag.

Maar, hoe mooi, dat Greetje bij het afscheid zei; ”Ik heb lang geen lach bij Rudolf gezien, maar vandaag wel! En dat maakt dat deze dag een gouden randje had.

Rudolf en Nita werden samen in de rolstoelbus van begeleidster Corina gezet. Zij bracht beiden weer thuis, hoe fijn voor Nita. Zo hoefde zij niet op een rolstoeltaxi te wachten.

Nita en Rudolf, ik wens jullie, ook namens Onno en Valerie, ondanks alle ongemakken toch een fijne, goede tijd toe, met mooie, warme herinneringen aan deze zonovergoten dag, die jullie samen mochten genieten met familie en geliefden.

Een hartelijke, nautische groet

Auteur Vaarwens / Berthie

Met dank aan:
Dagschipper Onno, bootsen Berthie en Valerie voor hun inzet
Amsterdam Marina / Jachthaven Groep voor het beschikbaar stellen van de ligplaats
Bedrijven Kraanspoor voor de parkeergelegenheid gasten
Brandweer Amsterdam Amstelland - kazerne IJsbrand voor de parkeergelegenheid vrijwilligers
Port of Amsterdam voor de vergunningen
En alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten...