Vaarwens 1604 op 29-01-2026

Varen door een witte wereld: een prachtige winterse vaardag

Vanochtend worden we wakker met een prachtige witte deken over Nederland, op een aantal plaatsen in Noord-Holland toch een best laagje sneeuw. Onze vaargasten waren ondanks een flinke reistijd zelfs een half uur eerder dan aangegeven. Mooi moment om dus te starten met een kop koffie in de buitentent waar de kachel lekker warm aanstond. Onze schipper René heeft de gasten een warm welkom geheten en verteld hoe de Stichting Vaarwens is ontstaan. Verder hebben we omdat het een grijze dag is, wat minder keus qua routes. Ons voorstel is om naar de Zaanse Schans te gaan omdat we dan onderweg alsnog veel kunnen zien en lekker rustig kunnen varen. Onze vaargast Huub (geb. 1947) die vandaag de baas is, tenminste dat had René hem als opdracht gegeven, kan er zeker mee instemmen en zijn echtgenote Beatrijs, dochter Anne en hun vier vrienden kijken er ook naar uit.

Om 10.15 uur gaan de trossen los en vaart aspirant schipper Tristan onder toeziend oog van René weg uit de Marina haven van Amsterdam. We zijn om 11.15 uur bij de Wilhelminasluis en wachten daar even omdat er net een boot doorheen is gegaan, dit is een mooie gelegenheid voor het gezelschap om lekker naar voren te komen en veel vragen te stellen over het Vaarwensschip, de apparatuur en hoe alles in zijn werk gaat. Boots Hanneke neemt Huub mee naar voren, zodat hij naast schipper Tristan mee kan kijken. In zijn rolstoel zit hij prima en geniet van het uitzicht. We hebben het platform iets hoger gezet, zodat hij ook vooruit over de boeg kan kijken.

Om 12 uur komen we aan bij de Zaanse Schans, René laat nog even zien hoe je de boot het schip daar netjes bij de molen kan aanleggen. Vervolgens gaat Tristan met het gezelschap de Houtzaagmolen ‘Het Jonge Schaap’ in waar we door de vrijwilligers hartelijk ontvangen worden. Met de lift boven aangekomen krijgen we een mooie uitleg van medewerker Hanz die vertelt over de geschiedenis, het ontstaan, wat een molen kost om te bouwen en uiteraard hoe ze er het hout ook nu nog zagen. Iedereen heeft nieuwsgierig geluisterd naar het verhaal ondanks de koude oostenwind die door de molen blies. We houden het na een kwartiertje voor gezien gehouden en zijn terug naar het schip gegaan.

René en Hanneke hebben tijdens ons bezoek aan de molen een heerlijke lunch voorbereid die er ook nog eens prachtig uitzag. Terugkomend uit de kou was het genieten om aan boord warmpjes ontvangen te worden en gezellig met elkaar te kunnen gaan eten.  De hele tafel stond vol met lekker eten, in een mum van tijd was alles ook weer schoon op.

Om 13.10 gaan de trossen weer los en varen we een stukje achteruit bij de molen weg. Nadat René het schip weer in de juiste richting heeft liggen, komt de spannende vraag; ‘wie wil er een stukje varen?’ Een vraag waar niet iedereen zin in heeft of durft, maar na een uitleg dat er echt niets mis kan gaan gaat de eerste vaargast achter het roer zitten. Zij is dan even de kapitein van het schip! In het begin een beetje onwennig maar daarna toch heerlijk gezeten en een flink stuk gevaren. Later in de middag is er nog een vaargast zo moedig om de uitdaging aan te gaan en neemt het stuurwiel over. De tweede kapitein neemt plaats en als we onder een brug doorvaren zien we een trotse glimlach dat alles goed is gegaan. Super leuk om te zien dat het geprobeerd wordt en dat het sturen ook snel onder de knie is.

Op de terugweg zit het mee qua bruggen en sluis, dit gaat een stuk vlotter dan de heenweg. In de sluis begint het zachtjes te sneeuwen en zien we de lucht grijzer worden aan de horizon. Als we de sluis uit zijn overlegd René met Huub of het nog leuk is om even door de Westhaven te varen om zo de grote zeeschepen van dichtbij te kunnen zien. We hebben immers nog een klein uurtje over. Huub wil die grote jongens wel zien en dus varen we die kant op en iedereen kijkt zijn ogen uit. Ook het drukke marifoonverkeer maakt indruk op de gasten, met name dat sommige dingen echt niet te verstaan zijn, René die mega ervaren is, krijgt alles prima mee en weet precies wat er om hem heen gebeurt. Tristan die aan het varen is bespreekt met René wat hij allemaal gedaan heeft op zee en zo ontstaan er weer leuke gesprekken waar af en toe de vaargasten ook aan deelnemen. De andere vaargasten zitten lekker met elkaar aan tafel te praten en hebben het naar hun zin. Ondanks de grijze en ook mooie winterse dag door het mooie witte laken van sneeuw is er genoeg te zien, er gebeurt van alles om ons heen en dat maakt veel indruk.

Dan is het tijd om terug naar de Amsterdam Marina te varen en inmiddels is de koffie ook op. Hanneke heeft iedereen verwent met lekkere chocola en snoepjes, de schaaltjes gaan dit keer bijna leeg. Heerlijk om zo op het water te kunnen genieten van al dat lekkers.

Aangekomen in de haven leggen we de boot aan en nemen we afscheid van onze vaargasten. Het was een heerlijke koude grijze dag, maar op het schip was het heerlijk warm en heeft iedereen lekker kunnen ontspannen en genieten van elkaar. Huub heeft genoten en ook als we in de haven zijn is er nog een mooie glimlach op zijn gezicht te zien.

We nemen afscheid van elkaar, maken een mooie groepsfoto in de sneeuw en brengen Huub terug naar de auto, daar zwaaien we nog even naar elkaar voor de laatste keer en gaan wij de boot opruimen zodat deze weer klaar is voor de volgende vaargast.        

Gevaren route hieronder:

Auteur Vaarwens / Tristan

Met dank aan:
Dagschippers René en Tristan en boots Hanneke
Amsterdam Marina / Jachthaven Groep voor het beschikbaar stellen van de ligplaats
Bedrijven Kraanspoor voor de parkeergelegenheid gasten
Brandweer Amsterdam Amstelland - kazerne IJsbrand voor de parkeergelegenheid vrijwilligers
Houtzaagmolen Het Jonge Schaap voor de gastvrijheid en vragenbeantwoording
Port of Amsterdam voor de vergunningen
Wilhelminasluis en bruggen in de Zaan voor de vlotte bediening
En alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten...